Kış Gelince Siirt Kapanır mı?
Geçen günlerde Siirt'in yüksek köylerine mevsimin ilk karı düştü. Şehirde sobalar kuruldu, kilerler doldu, bağın bahçenin telaşı yerini kışın sessizliğine bıraktı. Tam da bu günlerde turizmle uğraşan herkesin aklından geçen ama yüksek sesle pek sorulmayan bir soru var: Kış gelince Siirt kapanır mı?
Açık konuşalım, bugünkü tabloya bakınca cevap büyük ölçüde evet. Kenti anlatırken hep baharın yeşilinden, sonbaharın bereketinden söz ediyoruz. Fıstık, nar, bal derken takvim kasıma geliyor ve hikâyemiz orada bitiyor. Kışın gelen tek tük misafir de ne yapacağını, nereye gideceğini bilemeden dönüyor. Oysa turizmde asıl hüner, gelen misafiri yılın on iki ayına yayabilmektir. Otelin, lokantanın, rehberin, zanaatkârın kazancı üç beş aya sıkıştığında ne nitelikli eleman elde tutulabiliyor ne de yatırımcı cesaret bulabiliyor. Literatürde buna mevsimsellik diyoruz; çarşıdaki karşılığı ise esnafın kış boyu boş masalara bakarak geçirdiği günlerdir.
Hâlbuki kış, Siirt'in en az anlatılan ama belki de en çok yakışan mevsimi. Botan Vadisi kar altında bambaşka bir manzaraya bürünüyor. Billoris'in sıcak suyu asıl bu aylarda kıymetleniyor; dışarıda ayaz varken kaplıcaya girmenin keyfini bilen bilir. Tillo kışın kalabalıktan arınıyor, ziyaret daha sakin ve daha derinden yaşanıyor. Pervari yolunda kar manzarası eşliğinde içilen bir çay bile büyük şehirden gelen biri için başlı başına hatıradır. Sonra sofra geliyor. Perde pilavı zaten kış günlerinin yemeğidir, tencereden buharı tüterek çıkan kitel soğuk bir akşamın en güzel karşılığıdır. Yanına İskambo pekmezi, cevizli sucuk ve kurutulmuş meyveler konduğunda başlı başına bir kış menüsü çıkıyor ortaya. Üstüne bir de Siirt battaniyesi var ki kışı anlatmak için bundan iyi simge bulunmaz.
Eksik olan ürün değil, kurgu.
Kimse yalnızca bir kaplıca ya da bir tabak yemek için yola çıkmaz, ama iyi düşünülmüş iki gecelik bir kış programı için çıkar. Sabah kaplıca, öğlen Tillo, akşam bir Siirt evinde kış sofrası, ertesi gün karlı vadide kısa bir yürüyüş, dönüşte de çantada pekmez ve battaniye. Bunu hazırlamak büyük bütçe istemiyor. Otelcinin, lokantacının, belediyenin ve üniversitenin aynı masaya oturması yetiyor. Gastronomi öğrencileri bu sofraların hazırlığında, rekreasyon öğrencileri yürüyüş rotalarında görev alabilir; hem kent kazanır hem gençler sahayı öğrenir. Çevre illerden hafta sonu için gelecek misafir bile kışın boş kalan odaları ve masaları doldurmaya başlar.
Baharı beklemek işin kolayı. Zor olan, kışı da takvime yazıp ona göre hazırlanmak. Siirt'in sıcak suyu da var, sıcak sofrası da, misafire kapısını açan insanı da. Kepengi indirmek yerine sobayı yakalım, gerisi gelir.